تبلیغات
مهدویت
نظرسنجی
کدام قسمت وبلاگ را بیشتر می پسندید؟






دوستان 1
دوستان 2

تبلیغات رایگان شما در این مکان



http://graphic.ir/pictures/__2/___29/_____20120303_1150955218.jpg

آنچه براى مردان خدا حائز اهمیت است ، خشنودى ذات پاك اوست ، و امیرمومنان امام على علیه السلام مردى كه براى رضاى خدا چنان در جبهه جنگ شمشیر مى ‏زند و پایمردى نشان مى ‏دهد كه هیچ پهلوانى را یاراى مقاومتش نیست، در نیمه ‏هاى شب چنان اشك مى ‏ریزد و بدرگاه خداوند زارى و سرانجام به حالت اغماء مى ‏افتد ، گوئى كه ترسوتر از او یافت نمى ‏شود و به گفته شاعر عرب :«جمعت فى صفاتك الاضداد» ؛ یعنى: صفات متضاد در شخص تو ـ علی(ع) ـ جمع شده

آرى او به هنگام خشم بر دشمنان خدا قاطع ولى در مقابل كودك یتیم آنقدر متواضع و مهربان بود كه در برابر طفل یتیم روى خاك مى ‏نشست، دست مرحمت بر سر او گذاشته و آه مى‏ كشید و مى‏ فرمود: بر هیچ چیزى مثل كودكان یتیم آه نكشیده ‏ام. چنانکه در وصیتنامه باشکوه خود فرمود:

«اللَّهَ اللَّهَ فِی الْأَیْتَامِ فَلَا تُغَیِّرُوا أَفْوَاهَهُمْ وَ لَا تضیعوا [یَضِیعُوا [بِحَضْرَتِكُمْ فَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ یَقُولُ مَنْ عَالَ یَتِیماً حَتَّى یَسْتَغْنِیَ أَوْجَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ بِذَلِكَ الْجَنَّةَ كَمَا أَوْجَبَ اللَّهُ لِآكِلِ مَالِ الْیَتِیمِ النَّار.» (1)

درباره یتیمان از خدا بترسید. مبادا كه گرسنه بمانند و در جمع و جامعه شما تباه شوند من از پیامبر خدا شنیدم كه مى فرمود: اگر كسى یتیمى را ، تا آنجا كه بى نیاز شود ، سرپرستى كند خداوند به پاداش این كار، بهشت را بر او واجب مى كند. چنانچه اگر كسى مال یتیم را بخورد، خداوند سوختن در آتش را بر او واجب مى فرماید.

علی را حلال کنید...

روزى در كوچه‏هاى كوفه به تنهائى راه مى ‏رفت ، همانند همه مسلمین در كمال سادگى با نرمى و آرامش و همه‏ جا را زیر نظر داشت ، چون مسئول بود و نقش رهبریت جامعه را ایفا مى ‏كرد ، در راه زنى را ملاحظه فرمود كه مشك آب بر دوش و ازنفس افتاده ، به آرامى نزدیك آمد و آن زن را خسته و رنجیده خاطر یافت ، مشك آب را بدوش گرفت تا زن مقدارى استراحت كند ، در راه جویاى احوال آن زن شد؟ زن عرضه داشت: شوهرم در یكى از جنگها در سپاه على بن ابى طالب شهید شد ، حال من و چند كودك یتیم ، بدون سرپرست مانده و آهى در بساط نداریم.

امام على علیه السلام برگشت و آن شب را تا سپیده صبح به ناراحتى گذراند. صبح زنبیل طعامى با خود برداشت و به طرف خانه زن روان شد. بین راه ، كسانى از حضرت درخواست مى كردند زنبیل را بدهید ما حمل كنیم .حضرت مى فرمود: روز قیامت اعمال مرا چه كسى به دوش مى گیرد؟!
به خانه آن زن رسید و در زد. زن پرسید: كیست ؟ حضرت جواب دادند: كسى كه دیروز تو را كمك كرد و مشك آب را به خانه تو رساند ، براى كودكانت طعامى آورده ، در را باز كن!
زن گفت: خداوند از تو راضى شود و بین من و على بن ابیطالب خودش حكم كند.

حضرت وارد شد، به زن فرمود: نان مى پزى یا از كودكانت نگهدارى مى كنى؟

زن گفت: من در پختن نان تواناترم ، شما كودكان مرا نگهدار!

زن آرد را خمیر نمود. امام على(ع) گوشتى را كه همراه آورده بود كباب مى كرد و با خرما به دهان بچه ها مى گذاشت. با مهر و محبت پدرانه اى لقمه بر دهان كودكان مى گذاشت و هر بار مى فرمود: از خدا بخواهید كه على را ببخشد.

خمیر كه حاضر شد امیرمۆمنان(ع) تنور را هیزم كرد و شعله ور ساخت و چهره مبارك خود را نزدیك مى ‏آورد و به خود خطاب مى ‏كرد: یا على آتش دنیا را مى بینی چه سوزان است! بدان كه آتش آخرت بسیار سوزان ‏تر است.

در این میان یكى از زنان همسایه که امام را می شناخت ، وارد شد و به مادر كودكان نهیب زد: واى بر تو! می دانى این آقا كیست؟! این پیشواى مسلمین و زمامدار كشور ، على بن ابى طالب(ع) است .

زن كه از گفتار خود شرمنده بود با شتاب زدگى گفت: یا امیرالمۆمنین! از شما خجالت مى كشم ، مرا ببخش.
اما حضرت با تواضع و فروتنى زیادى فرمودند: شما ببخشید كه تا كنون مشكلات شما را حل نكرده بودم ، از درگاه خدا بخواهید كه على را مورد عفو و بخشش خود قرار بدهد.(2)

 

پاینوشت ها:

1. بحارالأنوار / ج 42 / ص 199

2. بحارالانوار / ج 41 / ص 52

 

منبع: سایت بیتونه با تلخیص




موضوع: روایت ، ولایت و شهادت ،
برچسب: امام علی(ع) ، یتیمان ، پدر ، مهربان ، علی بن ابی طالب ، کوفه ، تنور ،
[ پنجشنبه 26 تیر 1393 ] [ 10:50 ب.ظ ] [ سرباز گمنام امام زمان ]
نظرات
لوگو ما

به ما امتیاز دهید
نوای وبلاگ

دریافت کد مدح و همخوانی العجل مولا العجل مولا

آرشیو مطالب
برای دیدن بیشتر کلیک کنید
آمار بازدید
بازدید امروز : نفر
بازدید دیروز : نفر
بازدید کل : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
آخرین به روز رسانی :